de romantische moeflon

Al knarsentandend had ik op twitter al wat berichtjes en filmpjes voorbij zien komen van de bronst van de moeflons op het Wekeromse Zand. Zelf had ik daar nog niet eens één moeflon gezien! En dat lag niet aan mijn ogen, maar deze wilde schapen zijn ongelooflijk schuw en gek op verstoppertje spelen. Eigenlijk wist ik maar weinig van de moeflon en nog minder van de moeflonbronst. Tot nu 😉

De moeflon (Ovis gmelini) is het kleinste, en enige nog levende wilde schaap (ong. 70 cm hoog, ong. 40 kg) en komt oorspronkelijk van Sardinië en Corsica, waar ze te boek staan als ‘’bedreigd’’ en tellen hooguit enkele honderden dieren. Moeflons komen van oorsprong niet in Nederland voor, maar zijn in de 18de eeuw voor de jacht in ons land uitgezet. Zowel de ram (mannetje) als de ooi (vrouwtje) hebben hoorns. Een oude ram kan hoorns tot wel 85 cm lang hebben die omkrullen achter de oren. De ooi heeft vaak kleine stompjes, soms ook niets. De moeflons werpen deze hoorns in tegenstelling tot herten niet af. Moeflons zijn herkauwers en eten voornamelijk grassen, twijgen, knoppen, jonge bladeren en ’s winters boomschors. Ze kunnen blaten als een schaap maar zijn meestal zwijgzaam. Moeflons zijn dagdieren, maar zeer schuw. Hun reukvermogen en gehoor is zeer goed ontwikkeld, maar ze hebben grote ogen en kunnen de geringste bewegingen al op grote afstand zien. De moeflon heeft geen vaste verblijfplaats en ook geen territorium. In de bronsttijd (oktober en november) verzamelt de ram wat bronstige vrouwtjes om zich heen. De dominantste, oudste ram met de grootste, indrukwekkende hoorns krijgt de meeste vrouwtjes. De jonge rammen worden weggejaagd door de dominante ram. Vrouwtjes zijn na anderhalf tot drie jaar geslachtsrijp. De rammen al na één jaar, maar ze komen meestal pas na ongeveer zeven jaar aan de beurt, omdat ze eerst een voldoende dominante positie moeten opbouwen. Soms komt het tot heftige gevechten waarbij rammen van enige afstand op elkaar inrennen, op het laatste moment omhoog springen en voluit met de koppen tegen elkaar slaan. Dit is soms goed hoorbaar. Buiten de bronst leven de rammen solitair en soms vreedzaam bij elkaar in kleine groepjes, apart van de ooien en lammeren. De moeflon is een kuddedier en een kudde moeflons wordt ook wel sprong genoemd. De draagtijd is ong. 20 weken en in het vroege voorjaar worden er 1 of 2 lammetjes geboren. Het pasgeboren lam weegt nog geen 3 kg en is kleiner dan een haas. Al na 20 minuten lopen de net geboren lammeren met de moeder mee. Het lam is snel zelfstandig en zoekt leeftijdgenootjes op om mee te spelen. Ze blijven meestal twee jaar bij de moeder en lopen dus ook nog bij haar als ze een nieuw lam heeft. Ooien worden 14 tot 15 jaar oud, rammen 10 tot 11 jaar. Moeflons zijn haarschapen. Hun vacht verandert in de winter van kleur: dan zijn ooien en rammen beide donker. In de zomer draagt de ooi een bruine vacht, de ram is dan roodbruin met witte vlekken op de flanken of op de buik. De neus van de Moeflon geeft een indicatie van de leeftijd van het schaap: hoe ouder, hoe witter.

Ik sprong dan ook een gat in de lucht toen ik op de site van http://www.glk.nl las dat er een excursie werd georganiseerd op het Wekeromse Zand: op zoek naar de moeflon! Er waren maar een beperkt aantal plaatsen, dus direct aangemeld. We hadden net de edelhertenbronst achter de rug en waren nieuwsgierig naar de moeflonbronst.
Zaterdag 11 oktober was het zover. Het was een frisse, maar zonnige ochtend. Om 9 uur werden we opgewacht door 4 boswachters en een klein groepje belangstellenden.

Remco stelt de boswachters voor. v.l.n.r. Remco, Robert-Jan, Henk en Frank

Remco stelt de boswachters voor. v.l.n.r. Remco, Robert-Jan, Henk en Frank

Robert-Jan vertelt wat over de moeflon en laat een hoorn zien

Robert-Jan vertelt wat over de moeflon en laat een hoorn zien

Na een interessante uitleg van de boswachter over de moeflon werden we in 2 groepen verdeeld en gingen we ieder met twee boswachters op stap. Remco Oosterkamp en Henk Huizinga waren de groene mannen van ons groepje. De andere groep ging met de andere boswachters het stuifzand op en wij gingen richting hei. Met Whats App (leve de moderne tijd) hielden de boswachters elkaar op de hoogte of en waar de moeflons gezien werden.
We genoten van de rondvliegende staartmeesjes en kuifmeesjes. Vlak voor ons ging een zwarte specht op een boom zitten en groepjes kruisbekken vlogen over. In het gras wees Henk mij op een zeldzaam plantje,de grondster (Illecebrum verticillatum, een rode-lijst soort) en ook zagen we reeën aan de rand van een maisveld. De wandeling begon al goed.

de grondster (Illecebrum verticillatum, een rode-lijst soort)

de grondster (Illecebrum verticillatum, een rode-lijst soort)

de reeën komen uit de dekking

de reeën komen uit de dekking

en gaan de akker op

en gaan de akker op

We kwamen langs de heidekoetjes. Sinds 2007 lopen deze heikoetjes op het Wekeromse Zand. Tot aan 1950 was dit mooie ras een normaal verschijnsel op de Veluwe. Het Geldersch Landschap heeft deze koe teruggehaald uit Denemarken en met een speciaal fokprogramma lopen er alweer een aantal op de Veluwe, op het Wekeromse Zand en de Loenermark. Dit kleine (ong. 1 mtr hoog) rood- of zwartbonte koetje houdt de vergrassing van de hei tegen.

E.V._2014_10_14_083

E.V._2014_10_14_119
E.V._2014_10_14_106

We gingen het bos weer in en al gauw werd er gefluisterd dat we laag bij de grond moesten gaan zitten. Want tussen de bomen op een heuveltje liepen een paar moeflons, een paar rammen en wat ooien. Mn hart sloeg niet één slag over, nee het ging tekeer als een roffelende specht 😉

een jonge ram met een ooi

een jonge ram met een ooi

 

een ooi (vrouwelijke moeflon)

een ooi (vrouwelijke moeflon)

 

een mooie donkere ram

een mooie donkere ram

 

de ram had ons in de gaten

de ram had ons in de gaten

 

maar voelde zich toch op zijn gemak en ging er bij liggen

maar voelde zich toch op zijn gemak en ging er bij liggen

Wat was dit spannend. Na de oh’s en ah’s (wel fluisterend natuurlijk) kwamen al gauw de camera’s tevoorschijn. Dit was voor het eerst dat ik in het wild (buiten de Hoge Veluwe) moeflons zag. Ademloos keken we toe en we konden niet ophouden met foto’s maken.

E.V._2014_10_11_035

Van de andere groep kregen we een whats app dat zij ook veel moeflons hadden gezien en dus liepen we door het mulle zand, heuveltje op en heuveltje af, al zwetend naar de andere kant van het Wekeromse Zand. De jassen maar gauw uitgetrokken. Remco vroeg of we al terug wilden, maar nee natuurlijk niet! Dit was veels te leuk en natuurlijk wilden we er best nog wel meer zien.
Aan de andere kant van het zand liep ook een hele groep moeflons. Deze liepen meer beschut tussen de bomen en struiken. We hoorden een enorme klap, dus ze waren aan het vechten. Helaas gebeurde dit uit het zicht, maar dit alleen al te horen, maakte het ongelooflijk spannend. Remco is nog wat dichterbij geslopen, maar durfde niet te dichtbij te komen, bang ze te storen. De adrenaline gierde bij ons net zo door het lijf als bij de moeflons 😉 Op onze tenen zijn we met een grote boog om de kudde heen gelopen en hebben we de romantische moeflons alleen gelaten met hun liefdesspel.

Remco probeert dichterbij te sluipen

Remco probeert dichterbij te sluipen

Na een wandeling van zeker 3 uur, kwamen we zwetend, puffend, maar hartstikke blij weer bij de parkeerplaats, waar we nog wat napraatten en de boswachters hartelijk bedankt hebben. Onze dag kon niet meer stuk!
We hebben nog wat foto’s opgestuurd naar de krant. Zie hieronder:
http://www.deweekkrant.nl/pages.php?page=3051772

Later in de week ben ik nog een paar keer terug gegaan naar het Wekeromse Zand en heb ze weer gezien.

verstopt tussen de bomen zagen zij mij eerder dan ik hun

verstopt tussen de bomen zagen zij mij eerder dan ik hun

 

wat zijn ze toch prachtig

wat zijn ze toch prachtig

Advertenties

Trip naar de Farne Isles Part 2

 

Na een paar uur rond de prachtige eilanden gevaren en genoten te hebben van al het moois arriveerden we bij Inner Farne, één van de twee eilandjes waar je aan land mag.

Innerfarne met voor het gebouw al vele zeevogels

 

Rondom de boot vlogen al veel noordse sterns die recht het water in doken. Eenmaal aan land werden we meteen belaagd door de sterns. Zij zaten namelijk te broeden op de nesten, die vlak naast het pad lagen en soms zelfs op het vlonderpad. Die petjes hadden we dus niet voor niets op. Ze pikten echt op je hoofd. Au….

E.V._2013_06_01_11905

Overal waar je keek zag je de noordse sterns vliegen, duiken, broeden, paren, rusten, poetsen, zitten, jagen…..

 

noordse stern op het nest

noordse stern op het nest

 

 

 

 

 

 

 

ik hou de wacht bij mijn vrouwtje

ik hou de wacht bij mijn vrouwtje

 

 

 

 

 

E.V._2013_06_01_11949

Fly Away

 

 

 

 

 

 

 

even uitrusten op een muurtje

even uitrusten op een muurtje

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

kom niet te dicht in mijn buurt

kom niet te dicht in mijn buurt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

paalzitten

paalzitten

 

 

 

 

 

 

 

wie wil mijn gevangen, verse vis?

wie wil mijn gevangen, verse vis?

 

 

Nu kan ik wel van alles en nog wat over de noordse stern vertellen, maar dat kan iedereen zelf ook vinden op internet. Ik vind het leuker om wat wist-je-datjes te vertellen. Want wist je dat een noordse stern tijdens zijn leven gemiddeld 800.000 km afgelegd heeft? Dat dit de afstand is tussen de aarde en de maan en weer terug? Wist je dat hij niet voor niets de kampioen is onder de trekvogels? En dat de oudste noordse stern 26 jaar is geworden (voor zover bekend)? En dat deze in zijn hele leven minstens die 800.000km moet hebben gevlogen

En wist je dat de mannelijke sterns de vrouwen versieren met visjes? Dat degene die het mooiste en grootste visje heeft de beste kandidaat is? Dat liefde dus ook bij de noordse sterns door de maag gaat?

Hier en daar lagen wat eidereenden te broeden.

broedende eidereend

broedende eidereend

 

 

 

groepje eidereend vrouwtjes

groepje eidereend vrouwtjes

 

Wist je dat de eidereendendons gebruikt in onze dekbedden, na het broedseizen op IJsland geraapt wordt uit de nesten van de wilde eidereenden? En dat de eidereendendons het dons is, wat de eidereend bij zichzelf uit de borst plukt om er een heerlijk warm nestje van te maken, waarin het vrouwtje haar eieren legt?

Dat dit dons de eieren en kuikentjes moet beschermen tegen de koude IJslandse wind en dus niet mag wegwaaien? En dat speciaal bevoegde “boeren” de nesten beschermen tijdens het broedseizoen tegen roofdieren?
Dat nadat de vogels zijn gevlogen men op pad gaat om dit dons te rapen? Dat er jaarlijks ca. 500.000 eidereendpaartjes broeden op IJsland n dat er in elk nestje ca. 15 gram eidereensdons zit? En dat de hoeveelheden dons die zo gewonnen worden, dus zo beperkt zijn en dat, in combinatie met de bijzondere eigenschappen van die eendendons, het dekbed tot een duur product maakt?
En dat wat duur is, graag goedkoop(er) nagemaakt wordt? Denk daar eens aan als je onder je goedkope donzen dekbed ligt…

Ook zaten er een aantal kuifaalscholvers op het eiland te broeden.

E.V._2013_06_01_11993

 

 

 

 

 

E.V._2013_06_01_11977

 

 

 

 

 

 

 

E.V._2013_06_01_12030

 

 

 

 

 

 

 

 

 

bew_E.V._2013_06_01_11982

 

 

Wist je dat kuifaalscholvers wel worden waargenomen in Nederland, maar hier niet broeden? Dat in het voorjaar van 2011 een paartje kuifaalscholvers voor het eerst heeft geprobeerd te broeden in Nederland, op een strekdam bij Neeltje Jans in Zeeland? Dat toen het paartje kuifaalscholvers even weg was om een hapje te eten, een gewone aalscholver nestmateriaal uit hun nest weg pikte? Dat men niet weet of er ooit eieren zijn gelegd in dit nest? Wie weet lukt het ooit eens !

Langs de rand van het eiland zaten ook veel zeekoeten.

zeekoeten op een rots

zeekoeten op een rots

 

 

 

 

 

 

 

 

E.V._2013_06_01_12038

zeekoet met bril

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wist je dat zeekoeten geen nest bouwen, maar hun enige ei tussen hun poten uitbroeden? En dat de zeekoet ieder jaar op precies dezelfde vierkante decimeter terugkeert, soms 20 tot 30 jaar achtereen? En dat zeekoeten monogaam zijn? Dat ze, na een winter lang over zee te hebben gezworven en elkaar in het voorjaar weer ontmoeten, zichtbaar blij zijn? Dat ze elkaar dan dagenlang liefkozen door met de snavel door elkaars veren te kroelen? En dat ze hele scherpe ogen hebben, zo scherp dat ze hun partner al op een afstand van een paar 100 mtr kunnen zien aankomen en herkennen?

Wat is dit mooi zeg. die rotsen vol met zeekoeten en aalscholvers. En ze trokken zich niets van alle mensen aan! Al lag je er vlak voor op je buik te fotograferen, ze vonden alles best.

We genoten met volle teugen en kwamen ogen (en tijd) tekort, maar we kwamen tenslotte voor de papegaaiduikers. En die waren er volop….

 

 

 

 

Wist je dat de mannelijke papegaaiduiker door zijn gekleurde bek tegen die van het vrouwtje aan te wrijven en te kirren, hij het vrouwtje het hof maakt? En dat de papegaaiduiker met behulp van zijn snavel en vleugels een hol graaft van wel een meter diep? En dat ze nadat ze een kleintje op de wereld hebben gebracht, ze de winter apart doorbrengen in de koude wateren van de Atlantische Oceaan? En ze elkaar in de lente weer op de klif ontmoeten? Dat ze wel 30 kleine visjes tegelijkertijd in hun snavel kunnen dragen als ze terugkeren om hun jong te voeden? En dat hij kan blijven vissen, terwijl de vis die al gevangen is nog in zijn bek vastgehouden wordt? En wist je dat het jong al na 40 dagen zich ’s nachts in het water gooit vanaf een hoge klif, om te vermijden dat een zeemeeuw hem te pakken krijgt? En dat het diertje dan zo snel mogelijk de volle zee in zwemt, waar het wacht tot zijn verenpak volledig is? Wist je dat het jong 2 jaar na geboorte terugkeert naar de kliffen waar hij geboren is en daar 3 zomers lang de kolonie zal bewaken, voornamelijk de ingangen van de holen waarin de kleintjes verscholen zitten? Dat hun aantal hard afneemt door afname van voedsel, klimaatveranderingen en overbevissing? Dat dit helaas bij heel veel zeevogels het geval is?

 

Harry in actie

Harry in actie

 

 

 

 

 

 

 

 

De tijd vloog en we moesten rennen om op tijd de boot te halen. Want die vaart gewon weg, f je wel of niet aan boord bent! In de haven teruggekomen was het inmiddels eb en lagen de bootjes al bijna op het droge.

Daarna met de bus weer terug naar de boot, die om 16 uur weer zou vertrekken richting IJmuiden. In de bus al vluchtig gekeken naar de foto’s en het was heerlijk nagenieten van de fantastische middag. Eenmaal terug op de boot eerst op het voordek kijken hoe de boot de haven uitvoer en met nu al een licht gevoel van heimwee lieten we Newcastle achter ons.

langzaam varen we de haven uit

langzaam varen we de haven uit

 

 

 

 

 

een mooie ruine

een mooie ruine

 

meeliften

een verstekeling aan boord

Na een tijdje te hebben genoten van het prachtige uitzicht, hebben we aan boord een heerlijke pizza gegeten. Om 21 uur zijn we moe, maar voldaan ons bedje ingedoken. De volgende dag waren we al weer vroeg op het observatiedek, want vlak voor de kust bij IJmuiden ligt een windmolenpark in zee waar regelmatig bruinvissen en dolfijnen gespot worden.

Helaas voor ons waren er geen bruinvissen en dolfijnen te spotten. Algauw voeren we de haven van IJmuiden binnen en voordat we het wisten zaten we weer in de auto terug naar huis. Wat een prachtig weekend was dit…en wat een onvergetelijke ervaring! Eén van de mooiste vogels in zijn originele habitat te zien is zo mooi ! En dankzij Marko en Eva van Delta Safari hebben we dit kunnen meemaken…….

Trip naar de Farne Isles part 1

Trip naar de Farne Isles part 1

Al een tijdje denk ik er over om een blog te maken. Ik ga zo vaak op stap met de camera, maak veel foto’s en maak wel eens wat mee. Natuurlijk kan ik mijn foto’s plaatsen op Facebook of twitter of zelfs op onze website, maar ik kan er geen verhaal bij schrijven. Nu toch maar eens opgezocht hoe je een blog moet maken en proberen maar. Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden. Mijn 1e blog zal gaan over de Farne Isles, een groep eilanden voor de kust van Engeland, iets ten noorden van Newcastle. Hoe kwamen wij erbij om hier naar toe te gaan? Het is tenslotte niet dicht bij huis. In augustus 2012 brachten wij een bezoek aan de Dutch Bird Fair in de Oostvaardersplassen. Wat is de Dutch Bird Fair? Het grootste natuurevenement van Nederland, met meer dan 100 stands waar bedrijven, instanties, verenigingen, natuurbeschermers en goede doelen zichzelf presenteren. Er zijn 3 tenten waar de hele dag door presentaties, lezingen en workshops worden verzorgd, en er zijn tientallen wandelexcursies de Oostvaardersplassen in. Kortom…, natuurbeleving in de meest brede zin van het woord! In één van die stands stond de organisatie Delta Safari. Delta Safari doet wat de naam zegt; ze organiseren safari’s in de Delta. Bij safari’s ga je op zoek naar wilde dieren in de natuur; te denken aan bruinvissen, dolfijnen, zeehonden en zeevogels! De gebieden waarin de tochten zijn, zijn het Nederlandse Deltagebied, de Voordelta en de Noordzee! Wij raakten aan de praat met Eva en Marko, de eigenaars van Delta Safari. En met hun enthousiaste verhalen maakten ze ons al gauw nieuwsgierig naar de excursies. Thuis aangekomen gauw gekeken op hun website http://www.deltasafari.nl en daar vonden we een aantal interessante excursies, o.a. een trip naar de Farnes, op zoek naar Papegaaiduikers. Die wilden we zo graag eens zien, dus al gauw hadden we deze trip geboekt. En afgelopen 31 mei was het zover. Om 15 uur werden we verwacht in IJmuiden bij de terminal van DSDF Seaways. Het weer zat goed mee, de zon scheen, maar er stond een flinke wind. In de hal gauw ingecheckt en kregen we toegang tot een 2-persoonshut nr. 760 op dek 7. Een ruime hut met zelfs een zitje, een douche en toilet.

onze hut

onze hut

 

E.V._2013_05_31_11576

uitzicht vanuit onze hut

 

Het was echt een enorm schip met wel 10 dekken, restaurants, cafes, bioscoop, casino, sauna, sportzaal, winkels, enz.

Er waren zijdekken, maar er was ook een observatiedek En je raadt het al, daar brachten wij het grootste deel van de tijd door. Het was nog steeds heerlijk weer en totdat de boot uitvoer vermaakten wij ons prima op het dek in de zon.

E.V._2013_05_31_11484

E.V._2013_05_31_11490

 

 

 

 

 

 

Er vlogen genoeg meeuwen en visdiefjes rond om ons te vermaken. Deze meeuw was lekker aan het badderen

E.V._2013_05_31_11555

badderende meeuw

 

E.V._2013_05_31_11553

badderende meeuw

 

Om 17.30 uur voeren we onder begeleiding van een mars muziekje de haven van IJmuiden uit en kozen we ruim sop. Wat een zicht zeg. Het werd wel kouder en mistiger, maar we bleven toch buiten. We wilden niets missen.

 

E.V._2013_06_01_11612

Harry op het Seaview dek

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen het echt te koud was hebben we de boot verkend, wat gewinkeld, koffie gedronken in het cafe en een lezing gevolgd bij het infocentrum van de Britse organisatie ORCA over haar werk en over de waarnemingen die ze doen tijdens de overtochten tussen IJmuiden en Newcastle. Zij varen het hele seizoen mee op diverse veerboten, om waarnemingen van zeezoogdieren te verzamelen. In de Sportsbar kregen we een uitleg van Marko over wat ons te wachten stond dit weekend.
Na een nachtje lekker slapen stonden we om 6 uur alweer aan het dek om hopelijk witsnuitdolfijnen te spotten en vogels zoals o.a. deze Jan van Gent.

E.V._2013_06_01_11618

Jan van Gent

 

 

 

 

 

 

 

 

Om 10 uur voeren we de haven van Newcastle binnen, het weer was grijs, mistig en het motregende. Het was gelukkig wel windstil, in tegenstelling tot aan de Nederlandse kant.

E.V._2013_06_01_11639

Port of Tyne in de mist

 

 

Gauw uitchecken en naar de bus die ons naar Seahouses zou brengen. Onderweg knapte het weer op, het regende niet meer. Na een rit door het mooie landschap van Northumberland van ong. 45 minuten kwamen we in Seahouses aan waar we een uurtje konden rondwandelen voordat we naar de eilanden zouden varen. Een uur was ook meer dan genoeg, want er was niet veel te zien in dit kleine dorpje. Gauw even wat kaarten gekocht, wat eten en drinken en natuurlijk een pluche puffin sleutelhanger voor aan mijn fototas.

E.V._2013_06_01_12132

het mooie golvende landschap

E.V._2013_06_01_11641

het dorpje Seahouses, waarvandaan de boten naar de eilanden vertrokken

 

 

 

Tijdens het wachten in de haven vermaakten we ons met de zilvermeeuwen, ook wat steenlopertjes, scholeksters en eidereenden.

E.V._2013_06_01_11675

scholekster

E.V._2013_06_01_11652

scholekster en zilvermeeuw

 

paartje eidereend

paartje eidereend

 

E.V._2013_06_01_11670

de spreeuw zat te wachten op wat te snacken

 

E.V._2013_06_01_11657

In de verte zaken we the Farnes liggen….en blauwe lucht 😀

 

In de bus had Eva petjes uitgedeeld omdat de Noordse Sterns inmiddels op eieren zitten en dat betekend aanvallen als je te dichtbij komt. Ze kunnen je dan behoorlijk verwonden op je hoofd. En tevens is dat petje ook je toegangsticket tot het eiland. Al gauw kwam de boot eraan, een kleine catamaran, de Serenity II, die ons naar de eilanden zou brengen.

E.V._2013_06_01_11687

onze groep met op de voorgrond Marko, onze reisleider en rechts van hem Eva, de andere reisleider

 

E.V._2013_06_01_11717

onze boot, de Serenity II, ons vervoer naar het eiland

 

Instappen en wegwezen. De Farne Isles liggen ong. 5 km uit de kust en bestaan uit ruim 20 kleine eilandjes waarvan je er 2 mag bezoeken, Innerfarne en Staple Island. De Farnes bieden een uniek broedbiotoop voor bijzondere vogelsoorten zoals alken, zeekoeten, drieteenmeeuwen, noordse- en grote sternen en kuifaalscholvers.
Maar natuurlijk spreken de clowneske papegaaiduikers het meest tot de verbeelding.
Ook staan de eilanden bekend om de vele vuurtorens, een mooi gezicht. Tijdens het varen naar de eilanden sloegen de golven over de boot heen, dus het was oppassen geblazen voor je camera. De zon brak nu ook vol door, wat wilden we nog meer. Onderweg zagen we al heel wat papegaaiduikers en zeekoeten zwemmen. Hieronder een aantal foto’s van onderweg en de diverse eilanden.

E.V._2013_06_01_11848

een kuifaalscholver waakt over de zeekoeten

 

E.V._2013_06_01_11843

zeekoeten en links een alk

 

E.V._2013_06_01_11749

nee dit zijn geen krijtrotsen, ze zijn wit van de vogelpoep 😉

 

E.V._2013_06_01_11744

een rots vol met zeekoeten en drieteenmeeuwen

 

E.V._2013_06_01_11785

drieteenmeeuwen op het nest

 

E.V._2013_06_01_11793

Vuurtoren op Longstone Isle

 

E.V._2013_06_01_11836

Aalscholver met vis

 

E.V._2013_06_01_11797

wat zeehonden op een rots

 

E.V._2013_06_01_11816

lekker luieren in de zon

 

E.V._2013_06_01_11800

De zeehonden wuifden ons toe 😉

 

E.V._2013_06_01_11998

een groepje zeekoeten

 

E.V._2013_06_01_11908

aangekomen bij Innerfarne vlogen de noordse sterns ons letterlijk om de oren

 

Dit is voorlopig het 1e deel. Het 2e deel verschijnt zeer binnenkort. Hieronder alvast een voorproefje……

E.V._2013_06_01_11739

papegaaiduikers naast de boot